about
artists
exhibitions
news
links
contact


back

12 01 2013
NHAT-VU DANG
Activate!

23 02 2013

Scroll down for English text

Een broche met briljanten behoeft geen nadere toelichting. De schittering verleidt, de sociale positie van de drager is onmiskenbaar; waar moet je het nog over hebben? Nhat-Vu Dang maakt sieraden die wél een gesprek losmaken. Hij vindt het jammer dat in het dagelijkse verkeer iedereen steeds meer in zichzelf gekeerd raakt. Waarom geen plezier in de wachtrij bij de kassa of een onverwacht praatje in de bus, zo nu en dan verrassingen, her en der opwinding?

Bij zijn afstuderen aan de Rietveld Academie in Amsterdam, nu anderhalf jaar geleden, presenteerde Dang monumentale, sculpturale sieraden, gemaakt van neutraal grijs karton. Pas in het gebruik geven ze hun geheimen prijs: bij het omdoen van een armband flitsten plotseling kleurvlakken te voorschijn, uit de broches komt, op het ritme van het lopen, bij elke stap telkens heel even een felgekleurde 'tong' tevoorschijn.

Ook in het nieuwe werk dat Nhat-Vu Dang nu toont, heeft de wisselwerking tussen de drager van sieraden en de beschouwer weer zijn volle aandacht. Opnieuw speelt de verrassing van het verborgene een grote rol. Bij de colliers zitten onderdelen – soms half zichtbaar - in elkaar verstopt en door de ingenieuze opbouw kan de toekomstige drager zelf het eindbeeld bepalen; feitelijk kunnen ze 'aan' en 'uit' gezet worden. De nieuwe broches lijken uitsluitend te bestaan uit geometrische, witte vlakken en toch gloeien er onzichtbare kleuren. De compositie-foto onthult zowel het effect, het geheim, als de perfecte constructie van deze stukken.

Nhat-Vu Dang maakt met dit werk de hooggespannen verwachtingen waar die zijn examenpresentatie opriep. Voor traditionele modellen als de broche en het collier komt hij met nieuwe oplossingen, waarin hij met speelse vrijheid onconventionele vormen en materialen combineert. De verrassende resultaten zullen ongetwijfeld weer de tongen los maken en zo fungeren zijn sieraden als druppeltjes olie in de sociale machine.
---------------------------------------------------
A platinum brooch covered in diamonds needs little explanation. The sparkle is bound to seduce, the social position of the owner is obvious; what’s left to talk about? Nhat-Vu Dang wants to make jewellery that is likely to start a conversation. He feels that it is a shame that in daily life people have become more and more introvert and self absorbed. What is wrong with smiling in the queue at the cashier or an unexpected talk on a bus ride, every now and then surprises, here and there some excitement?

One and a half year ago, at the occasion of his graduation at the Rietveld Academy in Amsterdam, Dang presented big sculptural pieces of jewellery. They were made of straightforward grey cardboard. Only when being used did the pieces reveal their secrets. In putting on the bracelets, unexpectedly colours flashed into sight. While walking, the brooches briefly exposed a brightly coloured tongue with every step you made.

The new work that Nhat-Vu Dang will now present, once again shows his awareness of the interaction between the wearer of jewellery and the people he or she will meet. Likewise the surprise of things hidden plays a vital role again: elements of his necklaces fit into each other and due to the clever structure the owner has the possibility to make a choice about the final appearance of a piece. In fact, you can switch them either 'on' or 'off'. His new brooches look like simple combinations of geometric, white shapes, yet you perceive the glow of invisible colours. The overview picture unveils both the effect and the secret of these pieces, as well as their perfect construction.

Nhat-Vu Dang lives up to the high expectations he created with his exam display. While using traditional models like the brooch and the necklace he manages to come up with new solutions which combine unconventional shapes and materials with a playful freedom. As before, the surprising results will undoubtedly start many a conversation; they will be like drops of oil in the social machine.


Ward Schrijver
(© Galerie Rob Koudijs)